Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Στιχομυθία

-Για σκέψου να ‘μασταν πουλιά…
-Ναι, για φαντάσου. Θα ‘μασταν λεύτεροι, θα καταργούσαμε όλα τα σύνορα, θα βλέπαμε τον κόσμο από ψηλά.
-Για σκέψου να ‘μασταν ψάρια…
-Ναι, για φαντάσου. Θα ταξιδεύαμε σ’ όλες τις θάλασσες, θα γνωρίζαμε όλους τους ωκεανούς κι όλους τους υφάλους.
-Για σκέψου τώρα να ‘μασταν άνθρωποι… Ε;
-…
-Δίκιο έχεις…
είπε το πρώτο μυρμήγκι κι έγειρε ξανά στην αγκαλιά του άλλου.


Άντρια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου